Van compleet vastgelopen
naar mijn plek

Hoofdstuk 5

Inmiddels help ik mensen die merken dat ze in bepaalde situaties veel sterker reageren dan ze eigenlijk zouden willen. Je wilt iets zeggen, maar je klapt dicht. Je weet rationeel dat er weinig aan de hand is, maar je voelt je lichaam ineens aanspannen, je hartslag gaat omhoog, je voelt paniek, je bevriest. Of je wilt juist zo snel mogelijk uit de situatie weg. Misschien zegt iemand iets en hoor je aan de woorden dat het eigenlijk niet zo zwaar bedoeld is, maar toch raakt het iets in je. Nog voordat je er goed over hebt kunnen nadenken, is de reactie er al.

Soms ligt de oorsprong daarvan in iets wat je eerder hebt meegemaakt. Een ingrijpende ervaring kan ervoor hebben gezorgd dat je op dat moment op een bepaalde manier bent gaan reageren. Die reactie had toen een functie: misschien hielp hij je om jezelf te beschermen, om je aan te passen, om niet te veel te voelen, om te vluchten, te vechten of juist heel stil te worden. Op dat moment kan zo’n reactie precies zijn geweest wat je nodig had.

Alleen kan diezelfde reactie zich jaren later nog steeds automatisch aandienen in situaties die ergens lijken op wat je toen hebt meegemaakt, terwijl die reactie je nu juist in de weg zit. Je hoofd kan weten: er is niets aan de hand. Maar je lichaam reageert alsof dat wel zo is. En precies daar werk ik mee.

Ik werk niet aan het verwerken van het trauma zelf. Daar zijn gespecialiseerde therapeuten en andere professionals voor, en soms is dat precies wat iemand nodig heeft. Mijn werk begint bij wat je vandaag merkt, bij de reactie die nú naar boven komt. Wat gebeurt er als je in zo’n situatie terechtkomt? Wat zie je, wat hoor je, wat voel je, wat zeg je op dat moment tegen jezelf, en wat gebeurt er vervolgens automatisch?

We hoeven daarvoor niet eindeloos terug het verleden in. We kijken naar wat die oude ervaring nu nog in beweging zet, en van daaruit onderzoeken we hoe je daar anders op kunt leren reageren. Niet omdat je moet vergeten wat er gebeurd is, en niet omdat het verleden ineens anders wordt, maar omdat jij nu niet meer dezelfde persoon bent als toen. Je hebt nu andere mogelijkheden, andere hulpbronnen, andere keuzes.

Het doel is dat die oude automatische reactie niet langer als vanzelf de controle overneemt. Dat je ruimte gaat ervaren tussen wat er gebeurt en hoe je erop reageert, zodat je niet iedere keer automatisch dezelfde oude afslag neemt.